Na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku opozycja w Polskiej Partii Socjalistycznej na emigracji oskarżała władze partii o zdradę ideałów socjalizmu i demokracji. Partyjna lewica negowała sens współpracy z reakcją (zwłaszcza ze Stronnictwem Narodowym), odrzucała również emigracyjny legalizm, opowiadając się za współdziałaniem z Polskim Stronnictwem Ludowym. W 1955 roku secesjoniści założyli własne ugrupowanie: Polską Partię Socjalno-Demokratyczną. Miała być ona socjalistyczną alternatywą na emigracji, w rzeczywistości nie zdobyła większego poparcia i okazała się polityczną efemerydą. Ostatecznie po ponad sześciu latach większość jej działaczy wróciła na łono PPS.

Autorzy	Tarka Krzysztof
Format	14.5x21.0cm
Języki	polski
Miejscowość	Warszawa
Oprawa	Twarda
Pkwiu	58.11.1
Rok wydania	2016
Seria/cykl	MONOGRAFIE
Tematyka	Historia Archeologia
Wydawca	Instytut Pamięci Narodowej
Kod EAN/ISBN	9788380980273