Praca pokazuje, jak przez pryzmat pewnej koncepcji czasowoci i kultury naukowej moemy bada nauk, rozumie jej wytwory, uczestniczy w sposób wiadomy i odpowiedzialny w wiecie, który nauka eksploruje i wspótworzy. Autorka czerpie inspiracje z wdrówek midzy dyscyplinami i stylami mylowymi, nieraz odwoujc si do orientacji odlegych od tradycyjnego formatu humanistyki jako nauki. I to stanowi warto tej trudnej ksiki; chodzi zarówno o metaforyk i konceptualizacje, jak te wiadomie erudycyjn heterodoksj – siganie do tak wielu kontekstów, tropów, wynajdowanie nieoczekiwanych korelacji, aby peniej opowiedzie o przedmiocie bada, ale te o sobie jako wspóczesnym badaczu-humanicie (historyku, filozofie, akademiku, czowieku poznajcym i reflektujcym) Nielinearno, meandryczno i wielostronno narracji; napicie midzy metafor, paradoksem, ironi i racjonalnoci cay czas towarzysz lekturze rozprawy. Lektura za przypomina podró, która wzburza na pocztku zdziwienie i niepewno, a na kocu ju nic nie jest takie samo, bo przebyta droga i czas spdzony nad t ksik zmieniaj te czytelnika. Take dlatego, e wan jej stron jest wymiar etyczny, przypominajc to, co czsto si pomija w odniesieniu do nauki – e by w wiecie to by wobec innych, zwaszcza w sytuacji wyboru, za kady wybór, zwaszcza moralny, ma charakter twórczy i przynosi zmian.

 

Z recenzji prof. dra hab. Huberta aszkiewicza