Mascha Kaléko (1907–1975) była niemiecką poetką urodzoną w żydowskiej rodzinie pod Chrzanowem. Jej gwiazda zabłysła pod koniec lat dwudziestych XX wieku w Berlinie, kiedy jej wiersze zaczęły się ukazywać w prasie. Wkrótce zdobyła sobie popularność przypieczętowaną wydaniem dwóch tomików poetyckich, a także miejsce wśród literackiej bohemy tego czasu. Pierwszy ze zbiorów ukazał się w 1933 roku, zaś rok po publikacji kolejnego autorka została objęta zakazem druku i wykluczona ze związku pisarzy. Opuściła Niemcy dosłownie w ostatniej chwili, wyjeżdżając wraz z drugim mężem i synem do USA. Podczas trudnych lat emigracji jej ojczyzną pozostawał język. Do Berlina powróciła – choć nigdy na stałe – dopiero w połowie lat pięćdziesiątych. Wznowione wówczas jej przedwojenne wiersze spotkały się z gorącym przyjęciem, wchodząc na stałe do kanonu niemieckiej poezji, w nurcie zapoczątkowanym przez Heinricha Heinego. Kaléko ostatecznie zamieszkała w Izraelu, zawsze tęskniąc za Europą i Niemcami. Zmarła w Zurychu i tam na żydowskim cmentarzu została pochowana.

Autorzy	Kaléko Mascha
Format	17.1x23.9
Język oryginału	niemiecki
Języki	polski
Oprawa	Miękka
Pkwiu	58.11.19.0
Rok wydania	2017
Tematyka	Poezja
Tłumacze	Wojnakowski Ryszard
Wydawca	Austeria
Kod EAN/ISBN	9788378660231
Liczba stron	390